‘De eerste gemeentedichter van het Westerkwartier’: zo mag Gerardo Insua Teijeiro zich noemen na het winnen van de verkiezing in november. Vijf jaar geleden verhuisde hij vanuit Uithoorn naar Doezum voor de liefde. Daar kwam hij al snel in contact met andere dichters uit het Westerkwartier. “Ik twijfelde eerst om mee te doen aan de wedstrijd”, blikt hij terug. “Juist door de aanmoediging vanuit de Dichtclub heb ik toch besloten iets in te sturen.”
De passie voor taal begint voor Insua Teijeiro niet bij poëzie, maar in de muziek. Op zijn vijftiende richt hij namelijk een hardmetal bandje op met klasgenootjes. “Ik kon geen instrument bespelen, dus moest ik zingen”, vertelt hij lachend. “Als zanger moest ik ook voor de teksten zorgen. Die moesten duister ziijn en in het Engels. Uiteindelijk zijn we er na drie maanden en één optreden mee gestopt.”
Hoewel de band verdwijnt, blijft het schrijven: “In het Engels kwam ik er niet uit, omdat het ritme en de woordkeuzes vaak niet klopten. Daarom ben ik het toen in het Nederlands gaan proberen. In het begin was het belangrijkste dat het moest rijmen en een songtekst leek.”
Een schrijfwedstrijd op Facebook
Jarenlang blijft dichten een hobby die hij voor zichzelf houdt. Dat verandert wanneer hij op Facebook een schrijfwedstrijd tegenkomt. De winnende gedichten zouden worden uitgebracht in een bundel. “Een bekende spoorde mij aan om iets in te sturen”, vertelt hij. “Ik won niet, maar werd wel gebeld door de uitgeverij. Ze wilden een gedicht van mij opnemen in een andere bundel en ik mocht voordragen tijdens de presentatie. Toen is het balletje echt gaan rollen.”
Er volgen meerdere publicaties in verzamelbundels en uiteindelijk ook eigen werk. Zijn eerste bundel, Theater van het hart, verschijnt in 2018. Daarna volgen Foxtrot met rijstkorrels en Miefie. “Die heb ik in eigen beheer uitgebracht,” zegt hij. “Het is een ode aan mijn vrouw. Ik bleef maar schrijven en zo is die bundel eigenlijk per toeval ontstaan.”
De eerste dorpsdichter van Uithoorn
Niet veel later komt er opnieuw een wedstrijd op zijn pad: de verkiezing tot dorpsdichter van Uithoorn. Het thema is het tweehonderdjarig bestaan van het dorp. “Toen heb ik een gedicht ingestuurd en ben ik de eerste dorpsdichter van Uithoorn geworden.”
Die periode valt samen met de coronapandemie, waardoor veel plannen niet doorgaan. “Ik droeg vooral voor de camera voor,” blikt hij terug. “Uiteindelijk mocht ik mijn termijn als dorpsdichter verlengen, maar toen was ik al verhuisd naar Doezum.”
Dichters in het Westerkwartier
In het Westerkwartier vindt Insua Teijeiro opnieuw aansluiting bij andere dichters. Samen dragen ze voor op het Cultuurfestival Westerkwartier in Leek en ontstaat het idee voor een gezamenlijke Dichtclub. “Onze eerste vergadering was ook meteen de oprichting,” zegt hij lachend.
Afgelopen zomer besluit de Dichtclub om een verkiezing te houden voor een gemeentedichter. Hoewel de andere leden Insua Teijeiro juist aansporen om mee te doen, twijfelt hij: “Het leek mij heel leuk, maar ik woonde nog niet zo lang in het Westerkwartier en ik sprak de taal niet. Toen heb ik toch besloten het te proberen.”
Winnaar van de wedstrijd
Het blijkt een goed besluit, want de jury vindt zijn gedicht over een denkbeeldige fietstocht door het Westerkwartier met als eindpunt Doezum het allermooist. “Eigenlijk had ik niet verwacht dat ik zou winnen”, blikt hij terug. “Drie van de vijf gedichten vond ik beter dan die van mijzelf. Ik heb mijn gedicht een uur voor de deadline ingestuurd. Het was deze versie of niks.”
Als gemeentedichter zal Insua Teijeiro de komende twee jaar tien gedichten schrijven en voordragen bij bijzondere gebeurtenissen en evenementen in de gemeente. Zijn eerste officiële optreden is tijdens de raadsvergadering van 28 januari. “Daar draag ik het winnende gedicht voor. Zo kunnen de raadsleden mij leren kennen en kan ik hen ook ontmoeten.”
Hoewel hij nog relatief nieuw is in het Westerkwartier, ziet hij dat niet als een belemmering. “Als je ergens langer woont, ken je van sommige plekjes natuurlijk de leukste of bijzonderste weetjes. Toch helpt het ook om een plek nog niet zo goed te kennen. Je kan dan juist met een open blik kijken, zonder vooroordelen.”
Het winnende gedicht van Gerardo Insua Teijeiro:
| FIETSTOCHT Laten wij elkaar in het Westerkwartier treffen. Jij en ik, wij samen, tussen akkers, graslanden en kerken. Starend naar hoe de mist gestaag de weilanden tracht leeg te trekken, (zodat de zon aan het werk kan gaan.) Laten wij elkaar weer spreken in Leek. En daar een lange wandeling maken langs de borg en haar omgeving. Om ons per fiets weer te verplaatsen naar elders in de gemeente. Laten wij elkaar bewonderen in Zuidhorn. Aan het Van Starkenborghkanaal: rustplek, waterfles, broodtrommel. Waarna wij weer de weg op gaan richting Abel Tasman’s geboortedorp. Laten wij elkaar in Doezum ontmoeten. Gewoon, in onze huiskamer, tussen de cd’s en boeken – daar waar ik al vele jaren van jouw liefde heb mogen proeven. Dit meest tedere plaatje, tussen akkers, graslanden en kerken. Jij en ik, wij samen – laten wij elkaar in het Westerkwartier treffen! |
