Wat begon als een dorpsactie voor het behoud van het café in Langelo, groeide voor Kirsten Ipema uit tot een politieke carrière van acht jaar. Inmiddels zijn haar laatste weken als wethouder in het gemeentehuis van Roden ingegaan. Na de gemeenteraadsverkiezingen en de vorming van een nieuw college sluit ze de deur van haar kantoor achter zich. Tijd voor iets anders. “Het wethouderschap is enorm dynamisch. Geen dag is hetzelfde. Je hebt uiteenlopende taken en komt met veel mensen in aanraking,” zegt ze. “Vind nog maar eens zo’n baan.”
Altijd al interesse in politiek
De interesse voor politiek ontstond al vroeg, namelijk op de middelbare school. “Daar hadden we debatwedstrijden die ik al erg interessant vond”, blikt ze terug. “Na het behalen van mijn diploma, zei mijn leraar Frans: ‘Over tien jaar zien we jou terug in de Tweede Kamer of als politicus’. Het heeft iets langer geduurd, maar ze had toch gelijk.”
In 2012 keerde Ipema vanuit Groningen terug naar haar geboortedorp Langelo. Al snel besloot ze zich aan te sluiten bij Dorpsbelangen. “In Langelo dreigde het dorpscafé te moeten sluiten. Toen hebben we met het dorp een plan gemaakt en kwamen we uiteindelijk bij de gemeenteraad van Noordenveld terecht.” De wereld van gemeentepolitiek trok haar direct. Zo benaderde ze alle raadsfracties voor steun en sprak in tijdens raadsvergaderingen. Alles om het dorpscafé open te kunnen houden. “Ik was dolenthousiast,” zegt ze. “Het was zo mooi om dat op te kunnen pakken.”
Van lijstplek drie naar wethouder
Niet veel later gaat de telefoon: Of Ipema interesse heeft om zich aan te sluiten bij Gemeentebelangen Noordenveld. “Ze waren nog op zoek naar nieuwe gezichten en vroegen of ik bij hen op de lijst wilde komen. Ik vond het een goeie partij, vooral dat praktische sprak mij aan. Maar ik wilde wel op een verkiesbare plek op de lijst. En het mocht van mij allemaal wel wat groener worden. Dat sprak aan, want ik kwam op plek 3. Een mooie plaats voor een nieuwkomer.”
Tijdens de verkiezingen van 2018 behaalde Gemeentebelangen Noordenveld acht zetels, goed voor twee wethoudersposten. “Op dat moment was ik nog bezig mij te verdiepen in de raad. Ik had niet echt nagedacht over het wethouderschap, want ik had een prima baan”, vertelt ze. “Toch besloot ik het avontuur aan te gaan. Dit was mijn kans om echt iets heel anders te doen. Ik wilde wel graag duurzaamheid in mijn portefeuille, en dat is gelukt.”
Duurzaamheid en sociaal domein
Naast duurzaamheid werd ze verantwoordelijk voor onderdelen van het sociaal domein, zoals WMO, inclusie, ouderenbeleid en vrijwilligerswerk. Een terrein dat nieuw voor haar was, met haar technische achtergrond, maar dat haar al snel na aan het hart kwam. Een van de hoogtepunten was het behalen van de finale voor ‘Meest Toegankelijke Gemeente’. “Dat voelde als de kroon op het werk van Stichting Toegankelijk Noordenveld. De eerste keer kwam zelfs presentatrice Eva Eikhout hier samen met een filmcrew. Dat was heel bijzonder.”
Ook het vernieuwde Roden Centraal ziet ze als een geslaagd project: naast het lenen van boeken is het een ontmoetingsplek waar inwoners terechtkunnen voor digitale ondersteuning, het duurzaamheidsloket en zelfs contact met de politie. “Het is een mooi plan waarbij veel meer gebeurt dan alleen een bibliotheek”, legt ze uit. “Daarnaast zijn we heel trots op het openbaar én toegankelijk toilet. Die stond centraal in de wedstrijd voor Meest Toegankelijke Gemeente.”
Ook op het gebied van duurzaamheid groeide het beleid zichtbaar. Waar acht jaar geleden nog één medewerker actief was op dit terrein, staat er nu een heel team. Ipema kreeg daarbij wel eens de stempel ‘Klimaatdrammer’ op zich gedrukt. “Een titel waar ik eigenlijk best trots op ben”, zegt ze lachend. “We trekken volle zalen om uit te leggen hoe belangrijk het is om met je woning aan de slag te gaan. Dat is waar je het voor doet.”
Moeilijke periodes
De afgelopen twee termijnen kenden ook moeilijke periodes. De verzakkingen in Roden, het ontbreken van een vaste gemeentesecretaris en discussies rond Vasalis zorgden voor spanning. “Als het thuis van iemand gevaar loopt, is dat heel heftig en emotioneel. Daar was ik als wethouder nauw bij betrokken. Ook de coronatijd was een heel ding. Het was een vervelende periode, maar in Noordenveld heeft het gelukkig ook mooie dingen gebracht.”
Tijd voor iets nieuws
Hoewel Ipema vooral terugkijkt op acht mooie jaren als wethouder, heeft ze toch besloten dat dit haar laatste termijn was. Het is weer tijd voor iets anders. Wat precies, weet ze nog niet. Al hoopt ze wel op iets dynamisch zoals het wethouderschap. Wat ze het meest zal gaan missen? “Als wethouder bezoek je mooie plekken en ontmoet je bijzondere mensen zoals vrijwilligers en ondernemers van bedrijven waar je anders niet komt”, zegt ze. Die ontmoetingen zal ik vooral gaan missen.”
