Wie ligt onder de naamloze, houten grafpaal op het kerkhof van Niehove begraven? Die vraag spookte een jaar lang door het hoofd van oud-Niehoofster Attie de Boer. Samen met haar man Luut bezoekt ze de begraafplaats regelmatig als ze van Oldehove onderweg zijn naar haar oude woonplaats. Toch bleef de naamloze grafpaal aan het looppad hun aandacht vragen. “Ik moest weten wie hier begraven lag.”
Wie informatie nodig heeft over Niehove is bij De Boer aan het goede adres. Al sinds 1974 verzamelt ze foto’s, krantenknipsels en allerlei andere dingen over haar dorp, en naastgelegen plaatsen in het Westerkwartier. Op een gegeven moment kwam ze tijdens een andere zoektocht een oude foto van de grafpaal in Niehove tegen. “Ik had hem wel vaker gezien, maar ik had hem niet gelijk herkend”, blikt ze terug. “Toen zijn we weer naar het kerkhof gegaan om een foto te maken van hoe de paal er nu bijstaat. Vanaf dat moment wilde ik weten wie de persoon was die hier begraven lag.”
De tekst gaat verder onder de foto:
Van wie is de grafpaal?
Het wordt een mysterieuze zoektocht voor de twee. Geen van de oud-Niehoofsters heeft een idee van wie de grafpaal kan zijn. Zelfs een oproep aan Dorpsbelangen en de nieuwsbrief levert niks op. “Toen heb ik de foto nog eens goed bekeken en zag ik de naam ‘Mollema’ staan”, vertelt De Boer. “Zo kwam ik in contact met Johannes Mollema, die ook jarenlang in Niehove heeft gewoond.”
De tekst gaat verder onder de foto:
Landarbeider uit Niehove
Na een zoektocht in het stamboomboek van de familie Mollema is het mysterie eindelijk ontrafelt: de grafpaal is van de overgrootvader van Johannes: Gerrit (Jans) Mollema. Gerrit werd geboren op 1 augustus 1842 in Kommerzijl en werkte als landarbeider en boerenknecht in Niehove. Hij overleed op 26 augustus 1919 te Niehove. Zijn eerste echtgenote Antje Hendriks Doornbos blijkt zelfs ook een rustplaats te hebben op het kerkhof in Niehove, ontdekte De Boer. “Waar het precies is, zijn we nog niet achter. Maar de grafpaal van Gerrit kijkt uit op het grasveld waar zij ergens begraven ligt.”
Zelfs nu is De Boer nog enthousiast als ze vertelt over het opgeloste mysterie. “Ik was zo blij toen dat kwartje viel. De paal staat hier zo alleen, zonder naam. Nu weten we van wie hij is, en zelfs hoe oud de paal is, namelijk 107 jaar. Hoe fantastisch is het dat we dit hebben uitgevonden. Zo leeft de geschiedenis voort.”
