Jarenlang hikten Ramona Mulder en André Ruijtenberg tegen het besluit aan, maar uiteindelijk hakten ze in vijf minuten de knoop door. Ze stoppen met hun camping De Watermolen. Ruijtenberg: ‘Het voelt goed. Het is mooi geweest.’
Het stel kocht de camping in 2005 en knapte het terrein op. Op de beoordelingswebsite Zoover scoort de camping steevast hoog. Ze stoppen misschien wel op het hoogtepunt. ‘We vinden dat we de allerleukste baan van de wereld hebben, maar er zit een omslagpunt in dat je het volhoudt om honderd uur per week te werken’, zegt Ruijtenberg.
Mulder: ‘We hebben ouders die wat ouder worden en hulp nodig hebben. Daar moeten we voor ons gevoel nu altijd nee tegen zeggen. Ik zou er meer ruimte voor willen maken’, zegt ze uit. Ook hun eigen kinderen spelen een rol in het besluit. ‘Die hebben een fantastisch leven denk ik, maar het is wel altijd op de camping. En wij zijn er altijd, maar we zijn wel altijd aan het werk.’
Niet meer zwemmen
Ook de zwemplas – trekpleister voor mensen uit de buurt – verdwijnt. Ruijtenberg: ‘Want als we daarmee doorgaan, blijven we ook een toiletgebouw nodig houden en mensen die het schoonmaken. En dan moet ik er eigenlijk ook een stukje horeca bij houden. Daar willen we juist van af.’
Beter behapbaar
Mulder en Ruijtenberg kijken vooral uit naar de rust. Wat ze met de kampeervelden gaan doen, weten ze nog niet. Op dit moment zijn er nog negentig plekken voor tenten, caravans, campers en vouwwagens. Eén van de kampeervelden is al weg, daar komen achttien nieuwe chalets. Samen met de 49 die er al stonden en enkele verhuuraccommodaties, is dat alles wat overblijft. Mulder: ‘Dan gaan we van een werkweek van honderd uur naar één van veertig. Het is allemaal wat meer behapbaar.’
