Voor een brood, een pak suiker of die ene vergeten boodschap konden inwoners van De Wilp altijd terecht bij Dagwinkel Hovius. Aan die vertrouwde voorziening komt binnenkort een einde. Na dertien jaar zijn Hans Hovius en Sippie Goudzwaard genoodzaakt de deuren van hun winkel te sluiten. “De kosten wegen niet meer op tegen de baten.”
Langzaam raken schappen leeg, die niet meer bijgevuld zullen worden. De Dagwinkel is namelijk nog open tot en met zaterdag 17 oktober. “Dit staat zo haaks op ons eigen gevoel”, zegt Hans. “Als iets er niet was, dan regelden we dat voor onze klanten. Het is een kwelling, maar het gebeurt steeds vaker dat we ‘nee’ moeten verkopen.”
De Dagwinkel in De Wilp werd in juni 2013 overgenomen door Hans en Sippie. Toen woonden de twee nog in Leeuwarden. “We hadden er gelijk een goed gevoel over”, blikt Sippie terug. “Uiteindelijk zijn we tien jaar geleden deze kant op verhuisd. Als we ’s avonds weer terugreden, voelde het net alsof we ons thuis achterlieten.”
Invulling aan een gemeenschap
Voordat Hans de Dagwinkel overnam, was hij werkzaam in de toeristische sector. Hij werkte voor een ondernemer bij Landal en runde twee parkwinkels. “Hier was het anders. In de parkwinkels kreeg je mensen voor slechts een paar weken over de vloer, maar hier geef je invulling aan een gemeenschap.”
De twee begonnen de winkel samen, maar door de drukte komt er al snel een zaterdaghulp bij. Vervolgens een vaste collega. Ook de coronatijd is, in tegenstelling tot vele andere bedrijven, een goede tijd voor de Dagwinkel. “We floreerden toen. Mensen zochten namelijk juist een kleinere winkel uit om de mensenmassa te mijden. En als iemand corona had, bezorgden wij daar de boodschappen thuis.”
Stukje extra gemak wordt duur
Juist na de coronapandemie begonnen de problemen, de prijsstijgingen en energiecrisis hakken er namelijk in. “Samen met mensen uit het dorp hebben we de verouderde apparatuur in de winkel vervangen. We verbruikten 80.000 kilowattuur stroom per maand, maar we hebben dat weten te reduceren naar 30.000. Toch betalen we nu 200 euro meer dan toen”, vertelt Hans.
“Wij zijn een gemakswinkel voor als mensen even iets vergeten zijn. Een stukje extra voor het dorp. Maar als dat stukje extra gemak heel duur wordt, wat doe je dan als eigenaar van je huishoudboekje?”
Gemis voor het dorp
Begin dit jaar hebben de twee daarom toch besloten om te stoppen met de winkel. “De mensen in het dorp vinden het heel jammer. Ook voor ons. We hebben toch dertien jaar lang ons best gedaan en nu moet je stoppen. Niet omdat je het niet leuk meer vindt, of omdat je weggaat uit het dorp, maar door deze tijd.”
Ook voor het dorp zelf is het zonde dat hun winkel verdwijnt. “De echte Wilpsters hebben het nog wel over de tijd dat er meerdere bakkers en slagers waren en twee groenteboeren in het dorp zaten. Nu hebben ze helemaal niks meer. Het is een verandering ten opzichte van vroeger, een logische trend, maar het is wel een serieus iets”, vinden ze. “Tegenwoordig is het online allemaal zo veel makkelijker geworden. Als je de busjes van grotere ketens hier door de straat ziet rijden, is dat soms lastig om te zien.”
Eerst even rust
Wat ze hierna gaan doen, weten ze nog niet. Eerst even rust, zijn de twee het met elkaar eens. “Het gaat wel gek zijn als de winkel er niet meer is, maar we gaan kijken naar nieuwe kansen. Dat zorgt voor enthousiasme en vertrouwen voor de toekomst.”
Ook voor het pand van de Dagwinkel zijn al plannen: er zijn namelijk gesprekken met de gemeente om er een kinderdagverblijf van te maken. “In 2028 stopt het dagverblijf op de huidige locatie. Dit gebouw zou zich er goed voor lenen”, zegt Sippie. “Het is een van de opties. We zijn nog in gesprek.”
