Als Roodkapje kunnen rondhuppelen over het Molenpad of langs het kerkje van Niehove: Tim Venekamp is bezig met een game waarin dit echt kan. De vierentwintigjarige gamedesigner heeft in ‘Little Red Riding Hood’ zijn eigen dorp volledig tot leven gebracht: “Ik ben blij en trots op Niehove”, begint hij terwijl hij ondertussen de levensechte straatjes in het spel laat zien. “Ik heb altijd gedacht: ik moet er iets mee doen.”
De allereerste game
De interesse voor games en het ontwerpen daarvan begint voor Venekamp ook op zijn kamer in Niehove. “Vroeger speelde ik voornamelijk veel Minecraft”, blikt hij terug. “Ik vond het supervet om zo’n ongelimiteerde wereld te kunnen ontdekken.” Na een aantal jaar te hebben geoefend met gamedesignsoftware, begint hij op zijn vijftiende aan ‘Deeplands’. In het spel speel je als een dwerg in een ondergrondse fantasy wereld. “Ik heb er driekwart jaar aan gewerkt. Na school ging ik dan gelijk weer aan de slag. Ik heb zelfs een paar keer gespijbeld om ermee bezig te kunnen.”
Het resulteert uiteindelijk in zijn allereerste videogame. “Ik weet nog dat ik super blij was dat hij online kwam”, blikt Venekamp terug. “Maar ook heel gespannen. Die ochtend ben ik gelijk gaan kijken hoe het spel werd ontvangen. Ik weet nog dat ik één review had gekregen, een hele negatieve.” Nu kan hij er gelukkig om lachen, maar toen was hij er echt kapot van. “Uiteindelijk is het goed geweest, want er waren ook echt verbeterpunten. Als iedereen alleen maar positief was geweest, had ik er niet van geleerd.”
Van Amerika tot Duitsland
Ook tijdens zijn tussenjaar in Amerika na de middelbare school blijft hij druk bezig met zijn games. Om nog beter te kunnen worden in het vak, besluit hij Game Design te studeren in Hamburg. Toch blijkt die studie niet helemaal zijn ding. Venekamp besluit daarom in Hamburg op zoek te gaan naar een baan als game-designer. Tot corona roet in het eten gooit. “In Duitsland waren de maatregelen erg streng. Er was geen Duits bedrijf dat nog een sollicitatiegesprek wilde voeren. Toen de grenzen ook nog eens dreigden te sluiten, ben ik gelijk teruggegaan. Time to go.”
“We gaan ervoor!”
Eenmaal terug kan Venekamp zich volledig richten op zijn nieuwe project ‘Little Hats”. Hoewel hij verwachtte in een jaartje klaar te zijn met de game, werden dat er uiteindelijk vier. “Achteraf was dat niet zo handig en had ik beter met kleine spelletjes kunnen testen wat aansloeg”, zegt hij. “Maar in die tijd had ik geen rem als ik een idee had. Dan kwam er steeds meer bij en werd het allemaal uitgebreider. Nu kan ik dat wel beter inschatten, maar toen dacht ik alleen maar: ‘We gaan ervoor!'”
Ook in dit spel speelt de architectuur van Nederland een grote rol. Als kaboutertje ontdek je namelijk de straten van de Utrechtse binnenstad. De toen twintigjarige Venekamp was namelijk geïnspireerd geraakt door het nostalgische Nederland op de ansichtkaarten van Anton Pieck, blikt hij terug. “Na zo’n tijd in Amerika en Duitsland, weet je pas echt wat je mist.”
Een kabouterfangroep
Hij laat beelden zien uit de game waarin het kaboutertje langs molens vaart in een klompje, schaatst over de grachten van Utrecht en vlucht langs een boekenplank met Delfts Blauw servieswerk. “Uiteindelijk is het spel duizend keer verkocht en had ik zelfs een klein groepje met fans”, zegt hij. “Op een gegeven moment was mijn chatgroep die voor het spel bedoeld was, zelfs uitgegroeid tot een kabouterfangroep. Mensen met die passie kwamen door mijn spel met elkaar in contact en chatten over kabouters”, blikt hij met een lach terug.
Roodkapje in Niehove
Op dit moment heeft Venekamp van zijn passie zelfs zijn werk kunnen maken. Onder de naam Venekamp Studios is hij bezig met zijn vierde game, namelijk ‘Little Red Riding Hood’. In het spel wandel je als Roodkapje door het 18e-eeuwse Niehove. “Ik wilde het zo realistisch mogelijk maken, dus ik ben begonnen met foto’s maken van huizen in het dorp”, legt hij uit.
“Voor één model heb je honderden foto’s nodig van veraf en dichtbij zodat je die weer kan omzetten tot 3D-model. Dus bijvoorbeeld ook de kleine details van een raam of kozijn. Op een gegeven moment verscheen er een appje in de dorpsapp over mij”, lacht hij. “Ik had aangebeld bij een aantal huizen om te vragen of ik foto’s mocht maken, maar er deed niemand open. Dus deed ik het maar gewoon.”
De tekst gaat verder onder de afbeelding
Een echt ‘Roodkapje’
Uiteindelijk resulteert het in een realistische adventure game die zich afspeelt in de straten van Niehove en een groot bos net buiten het dorp. Zo kan Roodkapje brood kopen voor haar grootmoeder bij de voormalige bakker aan het Molenpad en moet ze voor een fles wijn binnen in het Eisseshof zijn. “Ik ben bij Openluchtmuseum Het Hoogeland geweest om daar de hele dag oude flessen, stoelen en tafels in te scannen. Dat is min of meer hetzelfde interieur als ze in Niehove hadden rond 1800.”
Venekamp wijst naar een afbeelding van Roodkapje. “Na het kennismakingsgesprek in het museum, zei één van de vrijwilligers dat ze nog wel een echt rood kapje hadden liggen. Na even zoeken, had ze hem gevonden. De hoofdpersoon draagt dus een echt rood kapje dat vroeger door een klein meisje in de achttiende eeuw is gedragen.”
Lessen uit het sprookje
Naast dat de game leuk moet zijn om te spelen, hoopt Venekamp mensen ook bewust te maken over onderliggende lessen uit de bijbel. “Eigenlijk zie je dat in de meeste sprookjes wel terug. Roodkapje is een, cautionary tale, een verhaal met een waarschuwing, over dat je niet met vreemden moet praten. Sommige mensen kunnen namelijk als wolven zijn.”
Ook vanuit het perspectief van de wolf zit er een belangrijke boodschap in: “Lust is een zonde die je kan veranderen. Als iemand zich daarin steeds verder verliest, kan het ervoor zorgen dat iemand zich ontwikkelt tot monster, of wolf”, legt hij uit. “Het hoofddoel van het spel is entertainment, maar ik vind het mooi om er een rijke ervaring van te maken en dat mensen er iets aan overhouden. Eigenlijk een beetje zoals Disneyfilms van vroeger. Ik dwing mensen niet de bijbel te lezen, maar geef ze zo een les mee. En daarnaast past het belang van het geloof goed in de tijdsgeest van het spel.”
De ultieme droom
Venekamp hoopt de game dit najaar te kunnen releasen. Hoewel het nog niet zo ver is, heeft hij al wel een grote droom: “Natuurlijk hoop je dat het populair wordt, waardoor je als maker binnen bent”, zegt hij. “Maar het allermooiste zou zijn als ik van alle bekende sprookjes games kan maken. Bijvoorbeeld ‘Hans en Grietje’ of ‘Het meisje met de zwavelstokjes’ en daarbij ook weer een bijbels element kan verwerken. Dat is echt de ultieme droom.”
Bekijk hieronder de trailer van ‘Little Red Riding Hood’
