Terwijl zijn schapen door het weiland dartelen, geeft kat Minoes haar pasgeboren kittens net te drinken. Bert Nederveen kan er ieder moment van genieten, nu hij sinds 1 juli geen wethouder meer is van de gemeente Westerkwartier. Na een politieke loopbaan van 28 jaar is het nu tijd voor rust samen met familie en zijn dieren: “Ik had altijd een vast ritme, nu moet ik mijn week opnieuw zien in te richten”, zegt hij. “En als wethouder heb je veel contact met mensen. Dat is ook één van de mooie dingen van het werk.”
Hoewel Nederveen nu al jaren in het Westerkwartier woont en werkt, is hij oorspronkelijk geboren in het gebied van de Alblasserwaard. De interesse voor politiek krijgt hij met de paplepel ingegoten. Zijn vader is namelijk zelf actief in de gemeenteraad. “Als 16-jarige heb ik samen met een vriend de jeugdclub van het GPV een nieuw leven ingeblazen”, blikt hij terug. “Later raakte ik ook betrokken in de steunfractie van het GPV.”
Eerste moment in de raad
Zijn belangrijkste motief is om iets te kunnen betekenen voor zijn omgeving. Dat geldt niet alleen in Zuid-Holland, maar ook wanneer Nederveen voor de liefde naar Groningen verhuist. Eenmaal in Noordhorn raakt hij al snel betrokken bij de raad van de gemeente Zuidhorn. “Ik belandde eerst in de steunfractie en vervolgens kwam ik op de vierde plek op de lijst. Uiteindelijk behaalden we net vier zetels en kwam ik in de raad terecht. Dat was mijn allereerste keer als raadslid.”
Het is 1998 als Nederveen namens het GPV zijn eerste stappen in de gemeenteraad zet. Later, in 2010, mag hij namens de ChristenUnie zijn raadszetel verruilen voor de stoel van wethouder. Één thema komt bij deze terugblik meteen naar boven: Novatec. “In mijn tijd als raadslid deed Novatec het goed, maar aan het begin van mijn wethouderschap begonnen de problemen.”
Een diepte- en hoogtepunt in één
In 2008 besluiten de gemeenten Zuidhorn, Leek, Grootegast, Marum en Noordenveld een joint venture tussen Novatec en Timmerfabriek Barsema op te zetten, met als doel werkgelegenheid te creëren voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Uiteindelijk wordt eind 2010 faillissement aangevraagd voor de timmerfabriek. “Ineens moesten we daar iedere week over vergaderen, altijd op de maandag”, vertelt Nederveen. “Er was altijd een goede lunch, maar de gesprekken waren minder leuk.”
Het faillissement zorgt voor een ‘bestuurlijke crisis’. De voorzitter van Novatec stapt op en ook vanuit de raad van de verschillende gemeenten klinkt kritiek. “Volgens sommigen moest de naam verdwijnen, omdat er zoveel negativiteit aanhing. Uiteindelijk is het bedrijf er weer goed bovenop gekomen en hebben we in 2018 het 60-jarig bestaan gevierd. Afgelopen jaar voelde ik dan ook veel trots bij de opening van het nieuwe gebouw van Novatec. Ik ben trots op de mensen en trots op wat ze daar doen. Het begon met een dieptepunt maar eindigde met een hoogtepunt.”
Het verhaal gaat verder onder de afbeelding:
Betekenis voor de inwoners
WMO, welzijn, ouderen, mantelzorg en vrijwilligers: het zijn thema’s waar Nederveen zich zestien jaar lang voor heeft ingezet. “Dat is ook het belangrijkste voor een wethouder: dat je van betekenis bent voor de inwoners. Dat is toch het meest bij deze thema’s. Daarnaast heb ik mij altijd beziggehouden met financiën.” Hij glimlacht: “In het begin ook omdat niemand anders het wilde. Het mooie van financiën is dat je overal bij betrokken bent. Iedere wethouder heeft geld nodig voor zijn portefeuilles. Maar uiteindelijk doe je het samen”
Samenwerken is daarom essentieel als wethouder. Dat is ook één van de mooie kanten van het werk: “Je hebt elkaar nodig. Als wethouder alleen kan je niks. Mensen denken vaak dat een wethouder veel handtekeningen moet zetten onder besluiten, maar dat valt tegen. De meeste brieven worden namelijk verstuurd namens het hele college. Dat een wethouder alleen iets tekent, komt bijna niet voor.”
Het verhaal gaat verder onder de afbeelding:
Angst voor afstand
Als wethouder maakt Nederveen ook de herindeling van de verschillende gemeenten naar één Westerkwartier mee. Als raadslid was hij daar aanvankelijk geen voorstander van, maar inmiddels kijkt hij daar anders op terug. “Ik was bang voor afstand. Uiteindelijk is het positief uitgepakt, omdat we als organisatie meer kwaliteit kunnen leveren.”
Die angst voor afstand ziet Nederveen terug in het huidige politieke klimaat. “Ik maak mij zorgen over de grote mate van polarisatie. Mensen geven alleen aan wat er niet goed gaat. Ze hebben kritiek, maar het is makkelijk praten vanaf de zijlijn. Gelukkig valt dat in het Westerkwartier mee. Hier gaan we als college en raad respectvol met elkaar om.”
Tijd voor familie
Inmiddels is het één maand geleden sinds Nederveen de deur van zijn vertrouwde kantoor achter zich dichttrok. Na achtentwintig jaar is het tijd voor rust. Althans, er is al druk in de tuin gewerkt, vertelt hij met een glimlach. “Daar had ik jarenlang niet zoveel tijd voor. Het voelt nog als vakantie, maar nu kan ik andere dingen oppakken.”
Familie staat daarbij op plek nummer één, maar er staat al een nieuw avontuur op de planning: als het mogelijk is zou Nederveen, als voorzitter van Zuid-Afrika Mission, samen met zijn vrouw graag voor langere tijd naar Afrika om mensen daar te helpen. “Daarnaast ben ik nog op zoek naar wat nevenfuncties. Ik ben al begonnen als ouderling in de kerk. Vergaderen zit nou eenmaal in je.”
