Een dag na de verwoestende brand bij garage Dorenbos, likt Norg zijn wonden. Wat eens het trotse kloppende hart van het brinkdorp was, is een dag later een grote puinhoop aan zwartgeblakerde resten. “Ze hebben gelukkig de molen en het tankstation nog wel kunnen behouden”, stelt bewoner Bert Korma, die op de fiets naar de rampplek is getogen. “Maar voor Norg is dit een drama. Het hart van het dorp is weg.”
‘Alles weg’
De geur van de brand is nog duidelijk waarneembaar op de rampplek, een dag na de ramp. Die van een brandende sigaret trouwens ook, waarmee Jan Dorenbos de stress wegrookt van het aangezicht van zijn afgebrande bedrijf. “Mijn hele leven hieraan gewerkt”, verzucht hij, “alles weg”. Op basis van zijn eigen ervaring probeert een passant Dorenbos nog op te beuren, door aan te geven dat het allemaal wel weer goed kan komen via de verzekering. Maar dat dat nog wel een jaartje kan duren. “Tja, áls het al binnen een jaar opgelost is”, antwoordt Jan zijn zoon en de huidige eigenaar Mauritz. “Want met alle verzekeringen en vergunningen gaat er nog een heleboel tijd in zitten!”
‘Zó heftig!’
Niet alleen vader en zoon Dorenbos, maar ook dochter Marianne is te aangeslagen om te kunnen reageren. Nog afgezien van het feit dat ze het alle drie deze maandag druk hebben met de verzekering. “Ik heb zó met die mensen te doen”, vertelt Karin van Esch, die net haar boodschappen heeft gehaald in de supermarkt vlakbij. “Gelukkig is het tankstation niet ook in de brand gevlogen, anders was de ramp al helemaal niet te overzien geweest. Maar de ondernemer is wel zijn bedrijf kwijt. Arme man, dit is zó heftig!”
In tranen
Een andere vrouw die net met de boodschappen uit de winkel is gekomen, vertelt van een kennis van haar die werkt op de garage: “Hij was in tranen”. En ook Bert Korma, die met zijn fiets tegenover het afgebrande pand staat, zegt dat het ook voor hem een heel aangrijpende gebeurtenis was. “Ik woon even verderop en kreeg gisteren een NL Alert, dat we alle ramen moesten sluiten. Toen ik uit het slaapkamerraam keek, zag ik de zwarte rook. Ik schrok me rot, dat was een heel angstig aangezicht!”
‘Hart is weg’
Net als mevrouw Van Esch, probeert ook dorpsbewoner Korma het drama zo goed mogelijk te relativeren. “Gelukkig maar dat het tankstation niet is geëxplodeerd en dat de showroom van Dorenbos nog bespaard is gebleven. En de brandweer heeft ook keihard gevochten voor het behoud van de molen door hem nat te houden. Maar dat neemt niet weg dat het een groot drama is voor Norg. Het hart is weg.”
