Wethouder Bert Nederveen heeft donderdagavond in de kantine van VEV’67 in Leek de Inclusiekaravaan geopend: een fototentoonstelling met foto’s van mensen, die elk worden gediscrimineerd op hun eigen manier. Gediscrimineerd op basis van afkomst, vanwege een handicap of door hun seksuele geaardheid. “Met deze tentoonstelling laten we 11 mensen zien, die elk vertellen van de discriminatie die zij ervaren”, vertelt initiatiefnemer Charlotte Lindenbergh van het COC. “Door hier aandacht aan te geven, hopen we meer begrip te kweken en te zorgen voor minder vooroordelen en discriminatie.”
Een van de deelnemers aan de tentoonstelling, is Jacob Mulder uit Niebert. Op 11-jarige leeftijd maakte zijn lichaam een dermate grote groeispurt door, dat zijn ruggengraat volledig scheefgroeide en hij tegenwoordig niet meer dan een paar meter kan lopen. Maar als een soort tweede Stephen Hawking, is het indrukwekkend hoezeer hij met een knap stel hersens zich heeft aangepast aan zijn lot, door na een studie Sterrenkunde en Informatica tegenwoordig een dikbetaalde boterham te verdienen in de IT. Al 11 jaar verplaatst hij zich met een elektrische vierwieler en rijdt hij zelfstandig met een aangepaste auto naar zijn werk in Groningen.
Toch heeft ook hij regelmatig met een soort van discriminatie te maken. “Voorzieningen zijn niet altijd goed ingericht op mindervaliden”, vertelt de IT’er. “Wanneer er bijvoorbeeld een gehandicaptentoilet wordt gemaakt, zorg er dan voor dat de deur naar buiten opent. Want als ie naar binnen opent, hebben we al gelijk een meter minder in het toilet. Of als een nieuw gebouw deuren heeft die maar 70 centimeter breed zijn, dan heb ik een probleem omdat mijn wagen 78 cm. breed is. Dan ben ik niet beperkt, maar is het gebouw beperkt!”
Een andere deelnemer aan de tentoonstelling is Beyza Dag, een 26-jarige Turkse die vier jaar geleden als aanhanger van oppositieleider Fethulla Gülen moest vluchten voor de regering. Ze kwam terecht in Bolsward, waar ze maar moeilijk kon aarden. “Het was moeilijk, mede vanwege de Friese taal. Niet alle, maar sommige mensen wisten van mij: dat is een nieuwkomer. En heb ik mijzelf wel gediscrimineerd gevoeld in de supermarkt, toen ik eens sperziebonen liet vallen en dat oudere vrouwen er omheen mij toen geboden om dat zelf op te ruimen. Maar ook later heb ik discriminatie ervaren in Amsterdam, dat ik solliciteerde bij een ICT-bedrijf en werd afgewezen puur vanwege mijn afkomst.”
De 26-jarige Stevie Samuel Johnson uit Groningen wordt juist weer gediscrimineerd, vanwege het feit dat zij een transvrouw. Voor Stevie betekent dit dat ze bij haar geboorte als man werd aangeduid, maar dit niet past bij wie ze is. “Ik ben een drag artiest (een persoon die optreedt als vrouw, red) en ben er dus wel aan gewend om gekleed als vrouw op het podium te staan. Maar het liefst zou ik overdag ook op straat in een jurk en met een pruik lopen. “I feel peace”, zegt Stevie, “wanneer de buitenkant reflecteert hoe ik mij vanbinnen voel.”
Die ‘peace’ of vrede wordt haar niet altijd gegund, soms niet door haar eigen familie en ook wordt ze weleens op straat uitgescholden om haar vrouwelijkheid. “Ik ben mezelf continu aan het afvragen: ‘Ben ik wel goed genoeg’? Als je geen vergelijkbare mensen om je heen hebt, kan je je heel eenzaam voelen.” De Groninger met Indiase roots staat op een wachtlijst voor transgenderzorg, maar die is heel lang. “Soms kijk ik weleens met een soort jaloezie naar anderen, die het hele proces van transitie al wel hebben doorstaan. Dan vraag ik mij af, of ik daar zelf ook wel de kracht voor heb.”
Namens de 10 geportretteerden, mag Johnson de tentoonstelling openen samen met Bert Nederveen, de wethouder die lid is van de ChristenUnie. En die in zijn toespraak moet toegeven dat hij als christen zelf wel een persoonlijk proces heeft moeten maken om anderen die anders zijn dan hij zelf, beter te kunnen accepteren. “In de Bijbel staan heel stellige uitspraken over mannen die de liefde bedrijven met andere mannen, dat dat veroordeeld wordt. En ik moet toegeven, dat ik vroeger op dit punt er ook wel anders heb ingestaan als nu.”
Nederveen is blij, dat veel kerken tegenwoordig zijn bijgedraaid. “Voor God hoort iedereen erbij, niet alleen hetero’s, maar ook homo’s. Ik vind dat kerken mensen niet mogen veroordelen”, stelt de wethouder, die zich tegelijk ook wel somber opstelt over de vraag of discriminatie wel helemaal uitgebannen kan worden. “Maatschappelijk gezien gaat het soms zelfs de verkeerde kant op, dat bijvoorbeeld in de politiek de PVV zich weleens uitspreekt tegen homoseksualiteit. Het zit van nature niet in de mens om een ander te accepteren zoals die is.”
In een poging om in elk geval wel wat meer begrip voor elkaar te kweken, is de fototentoonstelling Inclusiekravaan nog te bezichtigen in de kantine van VEV’67 tot en met 12 april. Onder het motto ‘Het zijn net mensen’, trekt de karavaan daarna verder naar het Sportcentrum in Oldekerk van 14 april tot en met 10 mei en is het daarna te bezichtigen bij RSG De Woldborg te Grootegast van 12 mei tot en met 7 juni.
