In Peest is met grote vreugde gereageerd op de vrijspraak van dorpsgenoot Pieter Wittenberg (78). Na een proces van acht jaar, is Wittenberg gisteren door een rechtbank in Griekenland vrijgesproken voor zijn hulp aan bootvluchtelingen in dat land. “Het is natuurlijk bizar dat je vervolgd wordt voor het helpen van je medemens”, vertelt Marga van Lingen namens Dorpsbelangen Peest. “Maar aan de andere kant is er toch altijd een stukje onzekerheid geweest, omdat je niet volledig bekend bent met het rechtssysteem in Griekenland. Aan die onzekerheid is nu een einde gekomen!”
Helpen van bootvluchtelingen
Wittenberg en de 23 andere gedaagden stonden op het Griekse eiland Lesbos terecht voor het helpen van bootvluchtelingen uit het water en het uitdelen van drinkwater en zwemvesten in 2016 en 2017. In die periode had Griekenland te kampen met een enorme toeloop aan vluchtelingen over het water. Deze kwamen vaak per boot aan vanuit Turkije, op zoek naar een beter leven in Europa.
Om niet overlopen te worden, heeft Griekenland sindsdien actief geprobeerd het aantal vluchtelingen in te dammen. Volgens Wittenberg zijn er onder meer pushbacks geweest van bootjes, dat bootjes met vluchtelingen vanaf de kust van Griekenland werden teruggeduwd het water in richting open water.
Ook Wittenberg en 23 collega’s van hun organisatie Emergency Response Center International werden aangepakt en gearresteerd vanwege de zoek- en reddingsacties. De Griekse justitie beschuldigde hen met aanklachten als lidmaatschap van een criminele organisatie, mensensmokkel, fraude, witwassen en gezamenlijke spionageactiviteiten op Grieks grondgebied, Een zaak, waarvoor Wittenberg en zijn collega’s maximaal 20 jaar gevangenisstraf zouden kunnen krijgen. En die bijna 8 jaar zou duren, mede door juridische protocollen. Maar die gisteren dus eindigde in vrijspraak voor alle aangeklaagden.
Gemengde gevoelens na uitspraak
In een eerste reactie heeft Wittenberg laten weten blij te zijn met de vrijspraak, maar dat de vreugde ook een zure nasmaak heeft. Want het voelt ongemakkelijk, dat het zó lang heeft moeten duren om vrijgesproken te worden van iets, dat voor hen altijd zo natuurlijk heeft gevoeld: het helpen van je medemens. Bovendien is door het juridische getouwtrek de hulp aan de bootvluchtelingen in het geding gekomen, door de angst dat andere hulpverleners wellicht ook weleens vervolgd zouden kunnen worden voor hun daden.
Maar ook aan die onzekerheid komt nu een eind, door de uitspraak in wat is uitgegroeid tot een van de grootste humanitaire rechtszaken in Europa. “Het is een zware last geweest voor zijn vrouw Liesbeth, zijn zoon en schoondochter en daardoor ook voor Pieter Wittenberg zelf”, vertelt Van Lingen. “Maar stiekem hadden ze wel gerekend op vrijspraak, denk ik. Want ik sprak ze voor de rechtszaak nog met Oud & Nieuw en toen gaf Liesbeth aan, dat ze geen enkeltje maar een retourticket hadden gekocht voor de zitting.”
Dorpsbelangen Peest gaat nog in beraad, hoe zij het heugelijke nieuws gaan vieren met de familie.
