Het 700 zielen tellende Oostwold krijgt een dorpsmoestuin in het eigen park. Deze moestuin moet zorgen voor meer verbinding tussen de inwoners, beter betaalbaar eten voor de minima en meer duurzaamheid. Drijvende krachten erachter zijn de inwoners Henriëtte van Adrichem van het dorpshuis en initatiefnemer May Oostebring, die haar dorpsgenoten wil leren zélf hun eigen eten te verbouwen. “We gaan voor een grote tuin vol met groenten en kruiden, maar niet wiet!”
Dorpsmoestuin met een vleugje Thais
Met het initiatief hoopt Oostebring iets van haar Thaise roots op Oostwold over te brengen. “In Thailand verbouwt iedereen zijn eigen groenten en kruiden. En dat probeer ik hier nu ook voor het hele dorp te doen. Maar dan moet er nog wel veel gebeuren aan de grond. Eerst moet het gras eruit, moet er mest overheen en moeten we grondbedden maken zodat mensen niet op hun knieën aan het werk hoeven. Ook zou het mooi zijn als er een hek omheen komt, tegen loslopende honden en katten of wild, zodat het niet wordt aangevreten.”
Meer verbinding
De dorpsmoestuin dient drie doelen, allemaal even nobel. Het eerste is om te zorgen voor meer verbinding. “Het plan is dat iedereen een steentje bijdraagt met bijvoorbeeld onkruid wieden; ouderen, kinderen van de basisschool en ook cliënten van De Zijlen”, vertelt Van Adrichem. “Ja, het zou mooi zijn als de jonge mensen en de ouderen zouden samenwerken”, mijmert Oostebring. “Het nieuws van de moestuin is nog maar net bekend en we hebben nu al heel veel positieve reacties van het dorp.”
Betaalbaar eten voor minima
Het tweede doel van de moestuin is om te zorgen voor betaalbaar eten voor de minima in het dorp. Van Adrichem: “Om de twee weken bieden we hier voor € 7,50,- een warme maaltijd voor mensen uit het dorp met een smallere beurs. Daar komen elke keer tussen de 60 en 80 bewoners op af, vaak alleenstaanden en ook gezinnen. Om die maaltijden betaalbaar te houden, willen we die groenten daar ook voor gebruiken.”
Duurzaam koken
Het derde doel dat ook niet onbelangrijk is, is om het eten voor de minima van het dorp voortaan duurzaam te koken. Dat gebeurt nu nog aan de hand van koken op gas, maar Van Adrichem hoopt op een inductiekookplaat voor het dorpshuis in multifunctioneel centrum De Gaveborg. Dat is echter wel afhankelijk van de financiële steun van derden. “We krijgen een subsidie van de gemeente van 1500 euro, dat is in elk geval wel een fijn begin. Verder is er financiële steun van de Postcodeloterij en ook van de Rabobank, geloof ik. En zijn we nog bezig met partijen als Kern met Pit en het VSB-fonds.”
“Geen wiet”
Als alle fondsen zijn verzameld, hopen de dames volgend jaar voorjaar te kunnen beginnen met zaaien. Oostebring: “Ik zie wat het doet als mensen elkaar weer ontmoeten. We gaan klein beginnen en ik hoop uiteindelijk op een hele grote moestuin, vol met groenten en kruiden.” Daarbij aangevuld door Van Adrichem, die stelt dat ze niet van plan zijn wiet te telen. “Dat is misschien wel een mogelijkheid, al was het alleen maar voor medicinaal gebruik. En het zou me ook niet verbazen, als er best wel vraag naar zou zijn in het dorp. Maar ik denk niet de gemeente daar blij van wordt, dus het kweken van wiet doen we maar niet.”
